Wojciech Czarnecki | Studencki Festiwal Informatyczny

16. Studencki Festiwal Informatyczny

23 - 25 października 2020 | Wydział Matematyki i Informatyki UJ
16 edycja 2020

Wojciech Czarnecki

Pochodzi z: Londyn, Wielka Brytania
Edycja: 16

Kim jest Wojciech?

Absolwent Instytutu Informatyki na Wydziałe Matematyki i Informatyki UJ w Krakowie. Po obronie pracy magisterskiej na temat zastosowania sztucznych sieci neuronowych w przetwarzaniu obrazów w neurobiologii rozpoczął studia doktoranckie w ramach Środowiskowych Studiów Doktoranckich z Nauk Matematycznych. W tym okresie zaczął pracować w przecięciu uczenia maszynowego i teorii informacji jak również zastosowaniach tychże metod w cheminformatyce. Po uzyskaniu doktora nauk matematycznych przeniósł się do Londynu by dołączyć do DeepMindu, startupu kupionego przez Googla, który postawił sobie za cel stworzenie silnej sztucznej inteligencji. Przez ostatnie cztery lata pracuje tam głównie nad wieloagentowymi metodami uczenia ze wzmocnieniem, które znalazły zastosowanie w takich projektach jak “Capture the Flag” (AI zdolne do kompetycji i kooperacji w jednym z trybów gry wieloosobowej klasycznej gry Quake III Arena) czy AlphaStar, i zostały opublikowane w czasopismach Science i Nature.

Pytania

Kiedy AI „zabierze” pracę programistom?

Mimo, iż żartobliwe, jest to ciekawe pytanie związane z długotrwałym efektem rozwoju sztucznej inteligencji na różne zawody. Pytania tego typu pojawiają się za każdym razem, gdy powstają nowe rozwiązania i narzędzia. W mojej opinii jest dokładnie tym – narzędziem, które pozwala nam pójść dalej. Podobnie jak w przeszłości rozwój wysokopoziomowego programowania pozwolił programistom budować większe i bardziej złożone systemy, choć zapewne wielu fanów assemblera obawiało się że zawód “prawdziwego programisty” przestanie istnieć. W praktyce przeszedł ewolucję, rozwinął się, stał się bardziej dostępny dla szerokiego grona, i dziś uczymy programować nawet dzieci. Mam szczera nadzieje ze AI będzie kolejnym takim krokiem – upowszechniającym programowanie, pozwalającym na rozwój jeszcze bardziej złożonych rozwiązań. Dziś nastolatek bez specjalnego technicznego szkolenia, może zaprogramować własny system do autoryzacji za pomocą rozpoznawania twarzy dzięki rozwojowi sieci konwolucyjnych i bibliotek to uczenia głębokiego, może stworzyć inteligentny program do obróbki grafiki wykorzystujący GANy. 10 lat temu taka sytuacja byłaby nie do pomyślenia, każde z tych narzędzi wymagało zespołu profesjonalistów i istotnych nakładów finansowych. Jestem przekonany że kolejna dekada przyniesie drastyczny rozwój AI wspomagających powstawanie oprogramowania – automatyczne testowanie, przetwarzanie grafiki, inteligentni NPC w grach, czy nawet całe gry stworzone przez AI nie wydaja się już science-fiction. Nie widzę możliwej przyszłości, w której rola programisty zostanie zastąpiona sztuczna inteligencja; przyszłość, która wydaje się najbardziej prawdopodobna to dalsza ewolucja, specjalizacja i adaptacja tego, co AI nam umożliwia.

Jaką poradę dałbyś 19-letniemu sobie?

Jeśli miałbym wybrać jedną rzecz, myślę ze byłoby “nie bój się podróżować”. Nie mam tu bynajmniej na myśli modelu spędzania wolnego czasu w wakacje, ale raczej wyboru miejsca studiów, doktoratu czy pracy. Gdy miałem 19 lat, mobilność wśród moich rówieśników nie była duża, wielu postrzegało też zachodnie uczelnie/korporacje za, w jakimś sensie, niedoścignione, bardzo wysokie progi (mam wrażenie że, choć sytuacja się poprawia, wciąż odstajemy pod tym względem od naszych zachodnich sąsiadów). Patrząc wstecz, nie miało to specjalnego pokrycia w rzeczywistości, poziom edukacji (przynajmniej do poziomu matury włącznie) na zachodzie wcale nie odbiega specjalnie od tego u nas, a dostanie się do dużej korporacji nie wymaga żadnych nadludzkich umiejętności. Gdybym miał jeszcze raz podejmować decyzje o swoim rozwoju na takim etapie, szukałbym więcej możliwości wyjazdu do innych uniwersytetów, staży w firmach i grupach badawczych. Zwłaszcza staże pozwalają upiec dwie pieczenie na jednym ogniu – rozwijać się, a jednocześnie odłożyć środki, na dalsze kolaboracje i (potencjalnie) wymiany i studia za granica. Nie staram się też sugerować by nie studiować w kraju, a raczej – by nie pobierać swojej edukacji *w jednym miejscu*. Nic tak nie poszerza horyzontów jak zmiana środowiska, a w wieku 19 lat, mało z nas wie, co tak naprawdę chce w życiu robić (a nawet – co *może* w życiu robić) wiec takie doświadczenia są kluczowe by wybrać właściwą drogę.

Skąd czerpiesz wiedzę branżową?

Obecnie jestem w bardzo uprzywilejowanej sytuacji, jako że pracuje w jednej z największych (jeśli nie największej) grupie badawczej ze swojej dziedziny. DeepMind zatrudnia setki naukowców, większość z których pracuje w tym samym budynku, więc widuję, rozmawiam i współpracuje z nimi na co dzień. Podejrzewam że zabraknie mi życia by wyczerpać to źródło wiedzy i informacji. Jeśli chodzi o wiedzę “zewnętrzna” to oczywiście polegam na pracach naukowych – głównie z konferencji i Arxiv (acz to jest cecha dziedziny bardziej niż moich preferencji). Preselekcja które są warte uwagi jest oczywiście bardzo trudna, i poza poleganiem na wewnętrznych filtrach DeepMindu (grupy dyskusyjne, gdzie omawiamy prace innych naukowców) moja eksploracja jest dość typowa – staram się przeglądać tak wiele abstraktów jak to możliwe, subskrybuje kilka list mailingowych, konta naukowców na Twitterze, i mam nadzieje nie pominąć niczego ważnego. Jako ogólną poradę dla studentów – nie sposób pozostać na bieżąco polegając tylko na sobie. Zorganizowanie grupy znajomych z podobnej dziedziny i aktywne dzielenie się linkami do interesujących wyników jest w mojej ocenie kluczowe, by w dzisiejszych czasach być w stanie filtrować setki prac które pojawiają się każdego tygodnia.

Sponsorzy